Obrączki ślubne w Europie są noszone na prawej ręce, tak też jest również w Polsce. W krajach Ameryki Północnej i Południowej obrączka jest noszona na ręce lewej. Obrączki noszą także siostry zakonne. U nich natomiast obrączka ma sygnalizować przynależność do Jezusa Chrystusa. Historia obrączek ślubnych ma wiele wspólnego z historią pierścionków zaręczynowych.Te ozdoby używa się już od dawna. Obrączka miała już swoje zastosowanie w Starożytnym Egipcie. Mieszkańcy tego państwa wierzyli że kołowy kształt obrączki sygnalizuje coś w rodzaju nieśmiertelnej miłości.

Diament, brylant, rubin, szafir i opal wszystkie pasują tym wymaganiom, lecz tymczasem to ten pierwszy szczyci się największą sławą, nie tylko ze względu na swoją własną niezrównaną twardość, ale i nieprzemijający trwały blask. Nazwa tego niesamowitego fantastycznego minerału wywodzi się od greckiego słowa adamas czyli niezwyciężony, niezwalczony. Jakość tej szlifowanej sztuki określana jest kolorem, czystością, rodzajem szlifu i wagą w karatach. Występuje w wielu odmianach barwnych, począwszy zaczynając od niebieskiej, zielonej poprzez brązową, żółtą, różową aż do zupełnie bezbarwnej.

Jak wspomniano w innym opakowania na biżuterię pierścionki to najpopularniejsze wyroby złotnicze i mogą być wykonane ze złota, srebra czy platyny. Kolejną ważną cechą pierścionków, które odróżnia je na przykład od obrączek, jest ich zdobienie. Najczęściej są to kamienie szlachetne jak brylanty, topazy, rubiny, szmaragdy i inne. Pierścionki, które ozdabiane są brylantami czyli oszlifowanymi diamentami, często występują w ofercie jubilerów jako pierścionki zaręczynowe. Kiedy dwoje ludzi, chce przeżyć ze sobą resztę życia ich znajomość zaczyna się od zaręczyn, kiedy młody mężczyzna wręcza pierścionek ukochanej. Magnatka lektury niespodziewanie publikuje blaszane portfele.